Poradniki

Wymieniać grafikę w notku można tylko tą która jest na złączu MXM/Axiom. Jednak, wymiana takiej grafiki jest bardzo utrudniona. Jeśli już uda nam się zdobyć taką grafikę to jeszcze trzeba sprawdzić czy grafikę obsłuży nasz chipset płyty głównej, czy zmieści się fizycznie do kadłubka oraz trzeba również zadbać o odpowiednie chłodzenie jeśli takowe będzie wymagane.
Popularność tych grafik na rynku jest bardzo mała. Dla przykładu, na ebay.com ilość tych grafik można przeważnie wyliczyć na palcach jednej ręki a i ceny takich układów też nie są adekwatne do tych z PC.
Mimo wszystko, jeśli jednak uda Ci się taką kartę znaleźć, zapewnisz jej wszelkie chłodzenie, obsługę chipsetu itd. to nikt nie da Ci gwarancji że taka karta zadziała.

Jest jeszcze na rynku kilka innych grafik które nazywa się dedykowanymi. Np ATI X2300. Nazywa się je tak ze względu na to że posiadają one swoją niezależna pamięć, jednak jest to tylko teoria. W praktyce jest to wlutowany w płytę główna układ BGA i tylko na stacjach BGA istnieje wymiana grafiki jednak na taką samą jak była poprzednio.

Wymiana grafiki prowadzi jeszcze do utraty gwarancji więc sam sobie odpowiedz czy jest to opłacalne.

Ostatnio nurtowało mnie ?jaka jest temperatura procesora ?? .
Po przeczytaniu paru postów w necie i super wypociny userów którzy podają temperatury z kosmosu (tak sobie myslałem),doszedłem do wniosku -> ? weź się chłopie i sam sprawdź?. Wytypowałem parę popularnych oraz parę mniej znanych softów do testów , a w szranki stanęły :
Fox One - soft dostarczony do płyty Foxconn (moja P35AS)
Sandra Lite XII - kiedys bardzo znany teraz chyba troszkę mniej , odpowiednik Everest
Everest Ultimate 2007 - odpadł na przedbiegach ?… not full support your…?
Speedfan 4,33 - bardzo popularny mały sofcik
OCCT Perestroika 2.0.0.a - sądząc po nazwie możliwe że ruski
Pirometr - czarny koń zawodów (to jest pirometr nie soft )

Odpaliłem troszkę tego softu co widać na screenie no i zaczęło się . Jakież było moje zdziwienie porównując wyniki temperatur , które nie trzymały się kupy .
- Fox One niby firmowy soft a łże jak pies . Pokazał w IDLE 18 C procka , co jest dość dziwne bo musiałbym mieć ogniwo Peltiera , by temp procka była niższa niż otoczenia ( w pokoju) .
- speedfan tez kłamca jakich mało 19 C (sralis mazgalis)
- Sandra nazwa kobieca co oznacza -nie wierzyć, ale nie zawsze , ten soft nie nadaje się do monitorowania temperatury. Pomimo, że pokazuje zdawałoby się dobrą temperaturę IDLE to STRES’u nie wytrzymała i skłamała .
- OCCT jako jedyny pokazywał temp. 60 C w Stresie> robiąc nim test wydajnościowy soft jest o tyle miły że sam się wyłącza po osiągnięciu zadanej temp ( ja dla pewności i przedłużenia życia mego nowego procka , zmniejszyłem sobie z 70 na 60 C).
- Pirometr mój czarny konik ,przyniosłem z roboty by sprawdzić co , kto i kiedy łże. Wada tego rozwiązania jest taka, że sprawdzając temp na procku czyt. radiatorze nie oddaje on dokładnej wartości procesora ze względu na przewodność cieplną aluminium. O ile w stresie podawana jest dokładnie-przybliżona temp ( temp rozkłada się w miarę równomiernie w dłuższym czasie ) to w stresie nidyrydy (krótki czas na boxie ) . No chyba, że ktoś ma big kojones i sam wytrzyma stres o proca .
Poniżej zamieszczam tabelkę porównawczą :

Wniosek : OCCT i Fox one mają ta samą różnicę temperaturową (przybliżoną ) ,ale startują z innych pułapów. Teraz szukamy temp startową IDLE najbardziej wiarygodną -> bios (bios nie startował w konkurach bo chyba jeszcze nikt nie wymyślił jak zobaczyć temp w nim podczas stresu ), OCCT , pirometr ? mają zbliżone wartości -> więc przyjmujemy że IDLE = 31-27/2=29 C.
Winner -> OCCT , moim zdaniem ma najbardziej przybliżoną do stanu faktycznego temperaturę , zakładając dodatkowo tolerancję na +/- 2 C .

Jako jedna z zalet OCCT to wykresy

Vcore ? i tu ciekawostka , jeszcze nie doszedłem dlaczego spada napięcie podczas stresu , ale to już zadanie do jakiegoś elektronika .

Sprzęt : E6750 2666@3100 box

EDIT:
po propozycji Marecki306 sprawdziłem tego Core Temp 0.97.1 i przyznam, że spodobał mi się ten sofcik. Fakt , jest tylko do sprawdzenia temp i nic poza tym. Nie można nim przeprowadzić żednego testu ani obciążyc proca ale mam zaletę i to dużą -> zużywa niecałe 2 mb ramu !!!!
Porównałem go z OCCT i wynik jest świetny czyt. są takie same . Startują od
tego samego poziomu temperatury i kończą jednakowo.
Dodatkowo ustawia się interwał odczytu i co baaardzo fajne interwał zapisu do loga
I właśnie z takiego loga powstał wykres , który jest identyczny z powyższym z OCCT.

Programik wart uwagi , jednak dla mnie dalej zwycięzcą jest OCCT ze względu na możliwośc wymuszenia wyższej temperatury poprzez STRES.

Test by Dar55 @ forumpc.pl

Rozbiórka nx6325 (w przypadku np. zalania) w celu dostania się do płyty głównej.

Zaczynamy od odkręcenie wszystkich wkrętów torxowych, które znajdują się na spodniej części laptopa. Tutaj są one zaznaczone:

Dodatkowo na grzbiecie laptopa są 4 torxy. Ich miejsca zaznaczyłem czerwonymi kropkami. Odwracamy laptopa i odpinamy klawiaturę. Są to takie zapinki, które przesuwamy w dół. Tutaj macie ich orientacyjne umiejscowienie:

Po odpięciu musimy odczepić taśmę łączącą klawierkę z płyta główną. Na zdjęciu macie zaznaczony port.

Aby taśma wyszła bezproblemowo odbezpieczamy delikatnie ten brązowy plastik do góry, niezamocno, bo można go wyrwać i wtedy będzie problem.
Teraz przystępujemy do zdjęcia switch cover’a. Tego plastiku gdzie jest włącznik i kilka innych przycisków oraz kontrolek. Potrzebny będzie nam płaski śrubokręt. Otwieramy maksymalnie LCD. W ten sposób „wystają” nam zawiasy matryce i okrywający je switch cover.

Wkładamy „płaski” w miejscu zaznaczonym czerwoną kropką w mniej więcej w ten sposób jak jest narysowana czerwona linia. Ciągniemy teraz do góry poszarpując lekko i ruszając na boki, ale uważając na przewód łączący switch z płyta główną. Powinno ładnie wyjść ze swojego miejsca. Jak się uda przechodzimy do następnych czynności.
Mamy teraz do odkręcenia 4 torxy. Dwa są przy zawiasach matrycy a dwa w zagłębieniach w Top Cover’rze (plastik, który przykrywa od góry płytę). Teraz odłączamy przewody. Dwa od WiFi po prawej stronie (biały i czarny) oraz po lewej od LCD. LCD wyciągamy i odkładamy w bezpieczne miejsce.
Teraz czas na Top Cover. Na początku wyciągamy mikrofon. Taki szary kabelek z czarnym mikrofonem na końcu. Jest w tym samym miejscu gdzie kable od WiFi. Następnie odpinamy Touchpad’a i Fingerprint’a (czytnik linii papilarnych). Dla pomocy umiejscowienie tych przewodów.

Czas na zdjęcie samego Top Cover’a. Łapiemy jedną ręka za róg zaznaczony na czerwono i odginamy do góry a w miejscach zaznaczonych na żółta są zatrzaski, które wciskając lub przekręcając lekko płaskim śrubokrętem odbezpieczamy:

Później już postępujemy tak jak ze switch cover’em. Poszarpujemy na lewo i prawo używając przy tym siły, ale z wyczuciem. W prawym dolnym rogu patrząc na top cover z góry może jeszcze znajdować się bluetooth i podczas zdejmowania trzeba na niego uważać.
Składanie jest analogiczne do rozbierania. Uwagę szczególnie należy zwrócić na ułożenie przewodów, ponieważ mogą powodować później problemy przy składaniu. Również pamiętajmy, aby zamiast dwóch płaskich torxów pod bateria nie wkręcić normalnych, bo narobimy sobie bałaganu a wiem, że zdarzały się takie sytuacje

Mam nadzieje że przyda się komuś ten poradnik
P.S. Wybaczcie za zdjęcia ale innych nie mam w chwili obecnej.

Nie wszyscy pewnie spotkali się z tym, ale często na monitorach typu LCD pojawiają się „martwe piksele”. Gwarancja często nie obejmuje pojedynczych zepsutych pikseli tylko musi być ich określona ilość w określonym obszarze. W takim przypadku pozostaje nam czekać na kolejne „dziury” w LCD lub… skorzystać za pewnego patentu, jaki dzisiaj znalazłem w sieci.

http://killdeadpixel.com/

Na stronie wyżej mamy mała instrukcje obsługi oraz sposób na pozbycie się… martwych pikseli. Wydaje się to niemożliwe, aby programowo pozbyć się tego, jednak autorzy odnotowali już wiele pozytywnych efektów.

W skrócie instrukcja brzmi tak. Najpierw zaczynamy od mniej „inwazyjnej” opcji. Naciągamy (cokolwiek to znaczy ) kwadracik, który znajduje się na stronie w miejsce gdzie mamy uszkodzenie. Zostawiamy go na około godzinę i po godzinie sprawdzamy czy zabieg dal nam jakiś efekt. Jeśli tak to się cieszymy, jeśli nie to został nam jeszcze jeden sposób, bardziej

„inwazyjny”, bo jeśli nie zastosujemy się do instrukcji, zabieg grozi uszkodzeniem matrycy. Zamieniamy rozdzielczość na jedna z podanych, włączamy opcje Full screen i włączamy opcje Full screen przeglądarki. Przeważnie jest to F11. Przeciągamy kwadracik na uszkodzone miejsce i zostawiamy tak wszystko włączone na 12h. Pamiętać jednak trzeba o tym, aby powyłączać wszelkie status bary i inne „chmurki” tego typu, bo to może powodować uszkodzenia (nie wiadomo w sumie, jakie).

Ja akurat, odpukać, przez 4 lata nie nabawiłem się takich pikseli, ale mam nadzieje ze wielu z Wam przyda się ten patent. Owocnego w skutkach używania